Introductie
Huifbedrijden is een aparte vorm van hippotherapie. Het is een ontspannen manier om meervoudig lichamelijk gehandicapten te laten bewegen en zo klachten als obstipatie en spasmen te verminderen.

Een huifbed is een stalen constructie waarin twee getrainde paarden lopen. Over de ruggen van de paarden is een zeil gespannen, waarop een deelnemer aan het huifbedrijden in liggende houding bewogen wordt. De deelnemer, meestal cliënt genoemd, ligt op dekens en tussen kussentjes. De huifbedconstructie wordt in of buiten de manege rondgereden. Door de beweging, de warmte van de paarden en de sfeer, werkt dit ontspannend en masserend voor de client.

Circa 1990 is het huifbedrijden begonnen in Bennekom. Inmiddels zijn er ongeveer twintig locaties waar huifbed wordt gereden en is er ook een opleiding bij het Praktijk Training Centrum (PTC) in Barneveld om menner op een huifbed te worden. Om de samenwerking te bevorderen en het huifbedrijden te promoten en kwalitatief te verbeteren, is de Stichting Bevordering Huifbedrijden (SBH) opgericht.

Doel
Huifbedrijden is bedoeld voor mensen die vanwege een handicap weinig lichaamsbeweging krijgen. Tijdens het huifbedrijden worden de bloedsomloop en andere vitale lichaamsfuncties, zoals stofwisseling en spijsvertering, gestimuleerd. Bij mensen die weinig (kunnen) lopen, zal dit heilzaam werken. Klachten, zoals obstipatie, epileptische toevallen en vastzittend longslijm, kunnen verlicht worden door het huifbedrijden. Ook is gebleken dat huifbedrijden bij patiënten in een vegetatieve toestand stimulerend kan werken. Daarnaast is het echter de bedoeling dat het huifbedrijden door de deelnemers als plezierig wordt ervaren

Paarden
De gebruikte paarden zijn meestal Tinkers, Fjorden en Haflingers. Een schofthoogte tussen 1.40-1.45m is ideaal. De paarden moeten van gelijke schofthoogte zijn, liefst een lange rug en een gelijkmatige rustige stap. Training van een span paarden vergt dikwijls een jaar.

Huifbedden
Er zijn diverse typen huifbedden die op het zelfde principe werken, namelijk: de bloedsomloop en andere vitale lichaamsfuncties, zoals stofwisseling en spijsvertering, stimuleren.

Geschiedenis
De melkboer Johan Roelofsen in Wageningen bezorgde in de jaren zestig zijn waren huis aan huis per paard en wagen. De kinderen van zijn klanten liet hij regelmatig een ritje maken op een van zijn paarden. Ook gaf hij steeds vaker gehandicapte kinderen gelegenheid tot paardrijden.
Omdat ook mensen met een ernstige handicap die niet zelfstandig te paard konden zitten, zich meldden, zocht hij naar middelen om hen te ondersteunen bij het paardrijden. Een metalen constructie die als een soort brancard op een paardenrug bevestigd kon worden was ondanks veel experimenteren niet erg succesvol. Daarom volgde het idee om twee paarden naast elkaar te laten lopen in een stalenframe op wielen. In het frame werd over de paardenruggen een soort hangmat gespannen waarop een gehandicapte liggend zou kunnen paardrijden. Uit dit basis-idee is het huidige huifbedsysteem ontstaan.

Roelofsen wist ook anderen te interesseren voor zijn vinding. Zo is in 1985 de Manege zonder drempels te Bennekom ontstaan. Hier kunnen groepen gehandicapten met hun begeleiding komen logeren om paard te rijden. Het idee vond ook navolging, onder andere in het Noord-Brabantse Heel. Daar werd gebaseerd op adviezen en ervaringen uit Bennekom manege de Huif opgezet met een gelijkaardige doelstelling en middelen zoals het huifbedrijden.

Johan Roelofsen is helaas in 2011 overleden. Zijn idee, het huifbedrijden, leeft voort en wordt gelukkig op steeds meer plaatsen in Nederland mogelijk gemaakt.